Walvis!

Hee allemaal,

Na Nelson Lakes en Nelson ben ik naar Kaikoura gegaan. Dit stadje staat bekend om het vele wildlife dat ze daar voor de kust hebben. De eerste dag heb ik een peninsula track gedaan, waarbij je super dichtbij een groep zeehonden kwam. Je stond echt 2 meter van ze af! Eerst dacht ik, ah wat een zielige beesten, maar ze vinden het echt geen probleem. De tweede dag heb ik een whalewatching boottocht gedaan! Klinkt wat toeristisch, is het ook wel een beetje, maar toch, je gaat een walvis zien! Dus ik op die boot (lekker zeeziek geworden natuurlijk...) en dan is het wachten totdat de walvis boven komt. In het gebied hadden ze 2 spermwhales, die de crew met een apparaat in het water kon horen en zo de locatie van de walvis kon opsporen en of deze boven water kwam om te ademen. We moesten ongeveer 45 minuten wachten, maar dat was niet zo erg want ondertussen zagen we superveel albatrossen! En toen kwam die walvis precies voor onze boot boven water, zo gaaf! Hij bleef ongeveer 15 minuten boven water om daarna met een duik, waarbij je de staart ziet!, weer onder water te gaan. Het was echt heel mooi om te zien, hoewel ik het gevoel had alsof ik allang eens een walvis had gezien. Maar dat was natuurlijk alleen op tv.
Daarna gingen we nog naar een grote groep dolfijnen. Het was echt een hele grote groep, wel honderden! Ze waren superspeels en kwamen met de boot spelen. Echt een toffe ervaring.
Nu zit ik in Picton, want morgen ga ik pap en mam van de boot halen! Supergek idee, maar ik heb er wel zin in. Lekker even met hen reizen. Het was mijn plan om hen eigenlijk pas te treffen nadat zij de Abel Tasman hadden gedaan, maar ik zat een beetje vast in Kaikoura en kon alleen maar weer terug deze kant opgaan. Naja, dan nog maar een keer naar het Tasmanpark en Marahau. Het is daar heel mooi, dus zo erg is het niet! (luxeprobleem...)

Kus,
Rosa

Lake Rotoiti

Hee allemaal!

In Takaka ging ik dus fietsen. Als eerst ben ik naar de Pupu Springs geweest. Hier is het helderste water op de wereld! (met uitzondering van 1 poel op antarctica) Echt supermooi om zo ver onder water te kunnen kijken. Toen naar een grote druipgrot geweest en lekker naar het strand. Daar was er trouwens een groep dolfijnen aan het zwemmen in de zee! Ze maakten hele hoge sprongen, zo tof om te zien!
De volgende dag ben ik nog naar een grove geweest, maar daarna had ik wel weer even genoeg van het fietsen. Het was heel fijn om weer op een fiets te zitten, maar zo'n mountainbike met een superhard minizadel en een helm op (moet hier anders dikke boete) is toch niet zo heel comfortabel... Er waren in Takaka trouwens veel meer fietsers! Wel leuk om te zien. Onder de fietsers hier was er ook het bekende buschauffeurswuifje in de vorm van een hele grote glimlach!
Na Takaka ben ik naar Nelson gegaan voor 1 nachtje (in hostel met gratis chocoijs!) om door te gaan naar Nelson Lakes National Park. Ik zat hier in het dorpje St Arnaud aan het lake Rotoiti. Hier kon je superveel wandelingen doen en dat heb ik dus ook veel gedaan. Eentje ervan was om het lake heen. Een lange maar vrij makkelijke wandeling over een mooi bospad, waarbij je je hier en daar door en over riviertjes heen moest waden (ja, ik ben uitgegleden en erin gevallen, heel leuk...). Wat wel jammer was, was dat er niemand in het hostel zat en ik dus best wat alleen was. Tijdens het wandelen is dat juist lekker, maar in het hostel is het toch wel fijn om wat mensen om je heen te hebben. De laatste nacht moest ik opeens verhuizen naar een cottage met een oud frans stel erin, terwijl ik gewoon een hostelbedprijs betaalde. Dat was wel lekker in een 2persoonsbed met privekeuken en badkamer en alles!
Ik wilde eigenlijk nu gelijk naar Kaikoura doorreizen, een stad met superveel waterwildlfe! Maar daar ging geen bus heen vanaf het National Park, dus nu zit ik weer voor een nachtje in Nelson. Morgen ga ik dus wel naar Kaikoura en hopelijk zie ik wat dolfijnen en walvissen!

Er zijn weer foto's geplaatst van Marahau en Takaka. Sorry, ik kon weer niet roteren..

Kus!

Takaka

Hee lieve allemaal!

Ik zit nu in Takaka, een erg klein hippiestadje in Golden Bay. Er lopen hier alleen maar alternatieve mensen rond en er zijn allemaal biologische winkels en cafeetjes. Erg gezellig. Van het hostel kan ik een fiets lenen, dus ik ga morgen lekker in de omgeving rondfietsen.

Wel gek om weg te zijn van Marahau. Na 3 week had ik wel genoeg van het schoonmaken, maar het was er toch wel supermooi! Veel wandelen in het national park en ik kon ook een keertje gratis de watertaxi nemen om een langere wandeling dieper in het park te doen! Verder superveel gezwommen in de zee en in de rivier en 1 keer was er zelfs een pijlstaartrog super vlakbij mij in het water! Toch best een beetje eng met verhalen over steve irwin en toeristen die door ze worden gestoken =P
Marina zat vlakbij mij in Motueka dus zij was een paar keer op bezoek gekomen om lekker te kletsen. En gisteravond hoorde ik opeens mijn naam en zat Robin ook in het hostel! Zo toevallig! Dus ook even met hem bijgekletst.

Ik blijf hier in Takaka voor 3 nachtjes en daarna zie ik wel weer. Ik heb totaal geen plannen nog, maar ik ga eventjes niet werken maar lekker reizen.
Wel gek idee dat pap en mam nu ook in het land zijn hoor! Kan ik me helemaal niet voorstellen.

Kus!
Rose

Opnieuw werk in national park!

Haere Mae allemaal!

Nou, alles gaat supergoed hier want ik heb werk gevonden! Ik werk als schoonmaakster bij het hostel/camping 'The Barn' in het plaatsje Marahau. Ik had hier al 2 nachten geboekt want ik wilde graag naar het Abel Tasman National Park en toen dacht ik, misschien hebben ze wel een werker nodig! Dus ik bellen en ze wilden mij wel hebben! The Barn doet erg denken aan een natuurcamping met wat huisjes hier en daar waar mensen ook in kunnen slapen. Het is een supermooi plekje 10 meter naast de ingang van het national park en uitzicht op zee. Ik kan dus zo het park in om de wandelingen te doen! Eigenlijk precies waar ik naar zocht.
Ik werk hier samen met een frans meisje en we slapen in een grote tent. We werken 2 uur voor onze accomodatie en voor de andere uren krijgen we betaald, perfect dus! Alleen eten moeten we zelf kopen, maar dat vind ik niet zo erg. Het werken is van 9 tot een uur of 1.
Hier in het gebied waar ik nu zit (Nelson/Golden Bay) is het echt een beetje het 'hippie' gebied van Nieuw Zeeland. In de dorpjes heb je allemaal alternatieve winkels en er wonen hier veel alternatieve mensen. Naast The Barn zit een sculpture/moestuin met een winkeltje van een groepje alternatieve kunstenaars. De beeldhouwwerken en de groenten staan door elkaar en het ziet er heel mooi uit. Het is allemaal maori kunst en er zijn veel grote kunstwerken te zien van hout van maorigoden. Verder natuurlijk de bonecarvings en allemaal inheemse fluitjes! (wel superduur natuurlijk...)

Mijn plan is om hier 3 weken te blijven en daar heb ik veel zin in! Mijn collega's en managers zijn superaardig en er hangt hier een erg relaxte sfeer. En ik zit lekker dicht in de natuur!

Ik zal ook wat foto's plaatsen!

Kus!

Gelukkig Nieuwjaar!

Een beetje laat, maar toch nog een Gelukkig nieuwjaar allemaal!
Hopelijk hebben jullie een leuk feestje gehad, ik in ieder geval wel! Ik was op het Rhythm and Vines festival, waar ik met 2 duitsers op het parkeerterrein sliep in hun auto. Het klikte achteraf toch niet zo goed tussen ons, dus ben ik op het festival eigenlijk alleen maar met Robin, Mattias en Fanny omgegaan. Robin was die nederlander die ook met mijn organisatie reist. Heel leuk om hem dus weer na 3 maanden te zien. We hebben het meeste gedanst bij een minipodium die er eigenlijk niet echt bijhoorde, maar waar ze hele goede jungle, dub en reggae draaiden! Verder was het wel een tof festival middenin de wijngaarden, maar wel een beetje rommelig en chaotisch op de kiwimanier geregeld...
Na het festival was de Coastal Cleanup van de organisatie met wie ik werkte. Ik was wel nog steeds supermoe van het feesten. Ik heb dus wel meegeholpen met een team begeleiden op een strand, maar naar de afterparty kon ik niet meer!
De rest van mijn tijd in Gissy heb ik doorgebracht in het hostel in Okitu. Daar was het echt supergezellig. Er was een klein groepje mensen (ik het enige meisje dus veeeel gesnurk!) en we konden allemaal goed met elkaar opschieten. Dus samen lekker naar het strand, 's avonds wat drinken of een film kijken. Op mijn laatste dag daar, parkeren geheel toevallig Robin en Mattias met hun auto recht voor mijn deur op het strand! Wij samen dus lekker van het strand genieten en naar surfers kijken en 's avonds op zijn nieuw zeelands pannenkoeken bakken. Robin stuurt mij nog de foto zodat jullie kunnen zien wat ik daar mee bedoel!
Toen op naar Wellington. Hier heb ik 4 nachten in de Downtown Backpackers gezeten en lekker de stad doorgesjouwt. Ik ben door het mount victoria park gelopen (daar waar lotr is opgenomen), heb een strandje bezocht en heb door de botanical gardens geslenterd.
Vanochtend heb ik de ferry naar het zuidereiland genomen, eindelijk! Ik zit nu in Motueka, een stadje vlakbij het Abel Tasman national park. Ik probeer een wwoofadres te vinden, maar echt alles is al vol! Erg vervelend, want ik weet nu niet zo goed wat ik moet doen. Tot nu toe op mijn reis kwam er altijd wel wat op mijn pad, maar dat is nu dus even niet het geval. Naja, ik wacht af....

Er zijn nieuwe foto's geplaatst! En sorry, ik kon niet roteren.

kus!

East Cape

Hee allemaal!

Man, er is zoveel gebeurd afgelopen tijd! Ik ga het allemaal proberen te typen, maar ik ga vast vanalles vergeten =P.
Vorige week zondag ging ik dus op reis met Marina, het meisje uit Eindhoven die ik in Tongariro National Park had ontmoet. We zijn toen naar Totomaru Bay gereden, een piepklein dorpje van 30 huisjes aan het strand. Hier zaten we in Brian's Place, een heel gezellig en klein hostel met uitzicht op zee. Marina had een tentje gekocht en hier hebben we de hele week in geslapen. Dat is echt stukken goedkoper! We zijn hier 2 nachten gebleven en hebben een kleine wandeling gemaakt, maar zijn vooral op het strand geweest om te zwemmen en te spelen met de golfen met bodyboards. In East Cape is het Surfer's Paradise dus er zijn hele hoge golfen en superveel surfdudes. Toen we lekker op het strand een boekje aan het lezen waren, kwamen twee surfdudes naar ons toe om te vragen of we wilden helpen met een half uurtje het strand op te ruimen. Natuurlijk wilden we dat wel! 's Avonds hadden we met deze gasten afgesproken in de pub en ze vertelden ons dat ze van Sustainable Coastlines waren, een charity-organisatie die projecten organiseerd die stranden opruimen.
Na Tokomaru Bay gingen we door naar Tikitiki. Onderweg kwamen we langs bergen en er was een wandeling te doen daar. Deze was 10 uren lang, voor ons een beetje te veel, dus we hebben er gewoon een stukje van gedaan. Het hostel waar we in zaten was een klein stukje van het dorpje af en het was eigenlijk gewoon een boerderij. Dit hostel was een project van verschillende maori-families, die er dingen organiseerden. Zo kon je er bijvoorbeeld paardrijden en tiki's maken (maoriketting van bot of jade). Dit laatste wilden wij heel graag doen, maar het leek ons een leuker idee om onze eigen stretchers te maken! (die dikke oorbellen) We dachten allebei dat het van oorsprong maori was, maar de maori's die ons gingen helpen keken ons echt superraar aan, maar wilden ons graag helpen. De vrouw met wie ik mijn stretchers heb gemaakt was helemaal enthousiast geworden en vond het een superleuk idee! Ze wil ze zelf nu ook wel graag hebben! Hier in Tikitiki maakten we goed mee hoe de maori-lifestyle is. In East Cape leven namelijk alleen maar maori's. Maori's zijn echte levensgenieters en eten, roken, blowen en drinken te veel alcohol dan goed voor ze is =P. Maar het zijn echt de aardigste mensen! Ze zijn zo vriendelijk en relaxt, het maakt allemaal niets uit. Je hebt bij iedereen gelijk het gevoel alsof je familie bent. Marina en ik voelden ons echt heel fijn en op ons gemakt in East Cape, vooral door hoe de maori's waren tegen ons.
Daarna gingen we door naar Maraehako Bay. Het hostel hier was echt net een paradijsje! Het was een gebouwtje van hout met overal trappetjes en aangespoeld touw verstopt tussen de rotsen en aan het water met een strand ernaast. Als je in het hostel zat had je het gevoel alsof je in een grot zat ofzo. Hier kon je gratis kayakken, dus dat moesten we natuurlijk wel even doen! Wel veeel moeilijker op zee dan op de rivier. Daarna lekker op het strand gelegen en aan het eind van de middag kregen we een soort rondleiding van kiwi's die het gebied goed kenden. Er was vlakbij een waterval, mooi strand en een grot waar iemand 2 jaar in heeft gewoond totdat hij weg moest van de regering! Zonder die kiwi's hadden we deze dingen nooit gezien, dus heel tof dat we ze tegen kwamen.
In het hostel zat ook een grote maori-familie die ons uitnodigden om te komen zuipen bij het kampvuur die avond. Dat wilden we wel! Marina en ik hebben de hele avond met 2 oma's gekletst (eentje ervan deed me heel erg aan oma denken!), die echt superdronken waren. Zij hebben ons veel verteld over hun cultuur en hun kijk tegen de blanke kiwi's. Ze vertelden ons dat ze nog steeds boos zijn en dat elke maori supertrots is op zijn maori-zijnde. Hier geldt, ookal ben je maar 1% maori, dan ben je een maori. Maori's zijn de enige native people die goede rechten hebben en niet in reservaten zijn gestopt. We hadden het erover dat dit komt door deze trotsheid van de maori's en omdat ze hebben teruggevochten toen de engelsen kwamen. Ze worden nog steeds wel vaak gezien als zondebokken en de maori's vinden het totaal niet leuk dat ze nog wel worden gediscrimineerd (iets dat ik hier best wel heb gemerkt), maar 1 van de oma's had het wel telkens over haar blanke echtgenoot en die stomme azier's die allemaal maar dom zijn. Ze had wel door dat wij het raar vonden dat ze telkens blanke echtgenoot zei, dus ze vroeg: oh, hoe wil je dan dat ik hem noem? Wij zeiden: nou, gewoon bij zijn naam. En toen dacht ik: tja, kijk uit mevrouw, want je bent nu zelf eigenlijk ook wel aan het discrimineren.
Familie is ook echt superbelangrijk bij maori's en ze hebben hier de gewoonte dat het eerstgeboren kind naar de grootouders gaat. Met de rest van de kinderen gebeurd zelfs vaak hetzelfde! En de grootouders laten alles aan hun kleinkinderen achter zodat zij het later goed zullen hebben. Dat is voor hun het allerbelangrijkste. En naja, ze hebben ons nog veeel meer verteld, maar dat ga ik jullie niet allemaal aan je neus hangen!
Na Maraehako Bay gingen we naar Whakatane. Heel raar om weer in een groter stadje te zijn nadat we een hele week in the middle of nowhere zaten, zonder supermarkten, atm's, bereik op je mobiel en internet. In Whakatane kende Marina mensen met een boerderij en we mochten gratis op hun erf kamperen. Ook hadden zij een bakkerij, waar we superlekker brood hadden gekocht. Hier in Nieuw-Zeeland eten ze alleen maar toast en ik word er echt helemaal gek van! Dat mis ik echt hoor, normaal brood. Ik ben nu zelf maar mijn brood aan het bakken en dat is veel lekkerder en nog goedkoper ook!
Na Whakatane ging Marina door naar de Coromandel om te WWOOFen en ik ben teruggegaan naar Gisborne. Ik slaap in een hostel weer in Okitu en ben de hele week al aan het werk. Ik ben namelijk Sustainable Coastlines aan het helpen met het organiseren van een supergrote schoonmaak op 2 januari. Het plan is om de hele East Cape in 1 dag op te ruimen. Ik help hun met reclame maken en heb dus poster zitten te verspreiden (erg leuk om weer te doen!) en ik heb ook veel administratie werk gedaan. In ruil hiervoor kan ik naar 2 festivals, die elkaar helaas wel wat overlappen, en op 2 januari is er ook een groot feest met bandjes op het strand waar ik gratis drank krijg en ik mag naar de afterparty met DnBdj's! Het is superleuk om hen te helpen en het voelt goed om te doen. Ik heb nu ook iets dat me bezig houdt de hele dag, maar het is best druk hoor! Pas als je meehelpt maak je mee hoeveel werk en geregel zoiets is! Hun website is: www.sustainablecoastlines.org en op de voorpagina staat een foto van 2 kerels op het strand. Dat zijn Sam en Panapa, de surfdudes met wie ik dus werk. Na het werk nemen ze me vaak mee naar het strand ofzo of we gaan even drinken en een jointje roken. Een vriend van hun heeft een fantabulous flying machine, echt supergaaf! Dan heb je een grote propellor op je rug en een parachute boven je en dan kan je lekker zittend gewoon vliegen in de lucht! Zo gaaf om hem dat te zien doen!
De komende dagen ben ik wel vrij, want het is kerst. Die Robin uit nederland komt dan ook hier in Gisborne en ik ben ook uitgenodigt door mijn duitse vrienden hier voor een feest met muziek en kampvuur op het strand.

Heel veel plezier jullie allemaal met jullie witte kerst! Ik zal lekker op een warme zomeravond op het strand zitten =)

Kus!
Rosa

De stad van de eerste zon

Hee lieve allemaal!

Afgelopen twee weken is er heel wat gebeurd!
Ik ging eerst met marina (nederlandse die ook in national park werkte) mee in de auto naar Taupo.
Zij ging verder reizen, maar ik bleef er een nachtje. Het weer was niks aan, alleen maar regen. Van Lake Taupo kon ik dus niet echt genieten. Ik zat in het Base hostel helemaal alleen op een dormkamer, dus dat was wel lekker. Even alleen op een kamer slapen. Ik had geen zin om voor 1 dag eten te kopen en dat dan meesjouwen, en iemand had mij een fastfoodrestaurant aangeraden waar ze hele lekkere veganistische hamburgers hadden. Die moest ik dus maar even uitproberen. De hamburger was inderdaad heel lekker, maar veels te duur =P.
De volgende dag nam ik de bus naar Napier. Hier was het weer al gelijk veel beter en heb ik lekker aan het strand gezeten. Eindelijk, strand! Napier is helemaal een art-deco stadje en het hostel was net een oud luxe frans hotel dat helemaal was vervallen en waar nu stapelbedden in waren gezet. Het was er echt heel gezellig! Ik bleef 2 nachten in Napier, dus ik heb er even lekker gewinkeld. Ik had echt een nieuwe broek nodig (ja, de broek met de gaten heb ik nu eindelijk weggegooid!), mijn all-stars konden ook echt niet meer na de kayaktocht en mijn slippers waren ook helemaal kapot! Ik had precies gevonden wat ik zocht, wat niet vaak voorkomt, dus ik was weer helemaal blij =).
Daarna ging ik met de bus naar Gisborne, de stad die als allereerste de zon ziet in de wereld. Hier zat ik in de Flying nun backpackers, wat ook echt een oud klooster was. Het was er heel gezellig en het deed ook echt nog denken aan een klooster. Je sliep met 3 mensen op de kamer in lekkere bedden (geen stapelbed =D) met een kast ,spiegel en zelfs balkon op de kamer! Gisborne zelf vond ik niet echt joepie. Het weer was weer slecht en het was maar een klein stadje met niet echt wat te doen. Ik had 2 nachten geboekt en ik zat me al af te vragen wat ik in godsnaam allemaal ging doen daar. Gelukkig smste mijn WWOOFhost mij om te vragen of ik een nacht eerder kon komen, dat wilde ik dus wel!
Nou, mijn WWOOFavontuur daar was niet helemaal waar ik op had gehoopt. De 'boerderij' was van een erg deftige britse familie, Penny, Chris en zoontje Thomas, die hier 5 jaar geleden heen zijn verhuist. Zij hadden een groot stuk land met allemaal bomen en zij hadden hier en daar ook wat nieuwe bomen geplant. Verder hadden ze een minimoestuin in de tuin, die 5 keer zo klein was als de onze thuis. Verder leefden er nog een hond en 2 katten (waar ik helemaal verliefd op was en zij op mij!). De familie woonde in een luxe groot huis en ik sliep 100 meter verderop in een superfijne cottage met uitzicht op de south-pacific ocean. De klusjes die ik moest doen, waren daisies plukken in de velden en werken in het moestuintje. Dit was allemaal erg leuk, maar de familie vond ik echt verschrikkelijk! Penny vond ik nog het aardigst. Als ze mij een opdracht gaf dan deed ze dat als vraag en daarna zei ze altijd 'dankjewel'. Ze bemoederde me wel te veel. Elke dag zei ze wel een paar keer: heb je je wel ingesmeerd? kijk uit voor de zon hoor! heb je je hoed wel op? Erg iritant. Dan had je Thomas, het zoontje van 4 jaar. Nou heb ik het al niet zo erg op koters, dit was echt zo'n typisch voorbeeld van ikke ikke ikke! superiritant. Er werd ook veel verwacht dat ik met het jongetje om zou gaan. WWOOFers zijn zijn speelkameraadjes en Penny en Chris zeiden dus vaak: Rosa, ga maar even met Thomas spelen. Of: Thomas, laat dat maar aan Rosa zien. Ook vroeg Chris mij of ik ergens erg goed in was en dat ik dat dan aan Thomas moest leren, want dat was belangrijk voor hem. Dit allemaal zonder het aan mij te vragen of rekening te houden met mij. Ze wilden echt dat ik een band met hem zou opbouwen. Iets als dat Thomas mij in de ochtend zou wakker maken leek hen een goed idee. Nou sorry, dat ging me echt te ver! Dat heb ik ook gezegt hoor. In het WWOOFboekje stond niks over een kind en dat je op hem moest passen! Dat was bij andere boerderijen wel zo, en die had ik juist vermijd. En Chris, de vader, die was echt vreselijk. Alles moest precies zoals hij dat wilde, of zoals hij het vond dat een WWOOFer zich moest gedragen. Zo noemde hij mij ook altijd, de WWOOFer, niet Rosa. Hij verbeterde mij bij alles wat ik deed en maakte overal een opmerking over. Hij deed dit dan op een erg kleinerende manier. Hij begon dan altijd met: Rosa, *zucht*, heeft iemand je ooit wel eens geleerd om.... of: Rosa, *zucht*, zal ik je eens wat vertellen, wat jij doet is fout; je moet het zo doen, zie je het verschil? ja? wat is het verschil dan? doe het nu eens goed! Ook vond hij dat ik te langzaam liep en hij zei dan serieus: Rosa, loop sneller, sneller! Ook als hij me een opdracht gaf, deed hij dat als bevel. Zelfs met het vuilnis wegbrengen: Zie je dat afval daar? en zie je die container? Doe het daarin! En als ik dat dan had gedaan was het nooit dankjewel ofzo. Maar hij leerde mij wel netjes tegen hem te praten! Als hij vroeg: wil je koffie? Dan zei ik: ja graag! Wat wil je dan in je koffie? Oh, alleen wat suiker. En dan verbeterde hij me: in het engels is het netjes om te zeggen, alleen wat suiker alsjeblieft.
Nou jullie begrijpen denk ik wel dat ik het er vreselijk vond! Ik wilde er ook zo snel mogelijk weg, maar ik had post naar hun adres laten sturen, dus daar moest ik op wachten. Gelukkig kwam er na 3 dagen een frans meisje, Celine, WWOOFen en kon ik samen met haar onze ergernissen delen! Met haar heb ik wel lekker lol gehad in onze cottage. Het was ook de hele week 30°, veel te warm om te werken eigenlijk, dus hebben we lekker elke dag gezwommen in hun zwembad. We zijn samen vanochtend weggegaan van de boerderij en zitten nu in Okitu, waar Celine een huisje huurt met een vriendin van haar. De vriendin is er nu niet dus ik mocht hier en nachtje slapen. Erg tof! Okitu is echt een minidorpje vlak voor Gisborne en het ligt direct aan het strand. Het huisje dat ze huren hoort bij een groter huis van lekkere echte kiwi's die er een klein paradijsje van hebben gemaakt met overal zelfgemaakte kunstwerkjes met dingen van de zee. Vandaag hebben Celine en ik een strandwandeling gemaakt naar een oude vuurtoren en overal op het strand lagen echt supermooie schelpen! Ik begon dus al enthousiast te zoeken, maar er waren zoveel mooie bij dat het echt moeilijk kiezen was =P.
Ik had eerst nog geen idee wat mijn plannen nu zouden worden, maar gister kreeg ik een smsje van Marina of ik met haar mee wilde reizen door East Cape (het gebied hierboven met supermooie stranden en het grootste aantal maoribewoners in heel Nieuw-Zeeland). Dat wilde ik wel en ze haalt me dus morgen op om een weekje te gaan reizen hier. We hebben totaal geen plannen dus we gaan gewoon rijden met Marina's auto en we zien wel waar we uitkomen! Hier heb ik echt superveel zin in en ik heb het ook wel even nodig na deze stomme week. Ik ben dus weer helemal vrolijk en vind het hier ook superrelaxt in Okitu!
Ik heb ook contact gehad met Robin, nederlandse die ook met travel active reist, en we gaan samen naar het Rhytm and Vines festival hier met oud & nieuw!

Ik zal ook even foto's plaatsen van deze weken =)

Dikke kus!

3 dagen op de rivier

Hee lieve allemaal!

ik ben nu supermoe en heb overal spierpijn, want ik kom net terug van een 3-daagse kayaktocht op de Whanganuirivier! Ik deed dit met ongeveer 12 mensen en had een tweepersoonskayak voor mijzelf. Omdat ik bij de backpackers had gewerkt kreeg ik korting! Dat was dus mooi meegenomen.
Eerst werden we naar het plaatsje Whakahoro gereden met een minibus en dat was voor mij echt een verschrikkelijke tocht! Het was alleen maar op een grintweg met allemaal bochten en gaten in de weg... Toen kwamen we bij de rivier. Het was supermooi weer! Echt tropisch. Het was dus superlekker om op het water te zijn. De eerste tocht was 37,5 km, ongeveer 6 uur. Om de 2 uur kwam je langs een kampeerveldje, waar je even pauze kon houden, je water vullen (met regenwater) en naar de compostwc. Als je wilde kon je daar ook kamperen, maar ik bleef telkens in de hutten slapen. De eerste hut was echt best luxe! Je sliep op een groot bed met allemaal matrassen naast elkaar gelegd. Er was ook een keuken met 4 gaspitjes en een tafel met houten bankjes. Overdag had ik lekker in mijn eentje gekayakt en liedjes gezongen, maar 's avonds was het wel gezellig om met de andere mensen daar te kletsen. Er waren ook 3 nederlanders van mijn leeftijd, maar zij waren niet echt mijn type mens. Ik ben vooral omgegaan met de kiwi's en maori's die dit als weekenduitje deden. 's Nachts had ik gedacht dat ik niet kon slapen door al het gesnurk, maar dat viel heel erg mee! Ik was natuurlijk ook best wel heel erg moe na de dag.
De volgende dag heeft het alleen maar geregent. De tocht was 29 km en het was wel zwaar met die regen! Ik kon minder genieten want ik kreeg het al snel best koud. Onderweg was er een wandelingetje van een half uur naar the bridge to nowhere. Dat was wel leuk, even mijn voeten weer wat warmer krijgen. De tweede hut was veel toffer dan de eerste! De eerste was meer een soort wit wcblok weggestopt in de bomen. Maar bij deze plek waren er eigenlijk 3 hutten, een voor de lokale maori's, een voor ons en een gezamelijke waar we konden koken en bij het haardvuur zitten, die op een soort open veldje stonden met uitzicht op de rivier. Het haardvuur was erg welkom om bij op te drogen en omdat er geen elektriciteit in de hutten is, had je ook wat licht. Nu was het ook weer heel gezellig. Twee lokale maori's hadden een gitaar meegenomen en gingen liedjes zingen. Deze nacht kon ik niet slapen van het gesnurk dus heb ik mijn matrasje verplaatst naar het halletje van de hut en heb daar heeeerlijk kunnen slapen!
De derde dag was het gelukkig weer supermooi weer! Het kayakken ging ook echt heel goed nu. Je merkt dat je de rivier echt leert kennen en je weet precies hoe je ermee moet werken. Deze tocht was 21,5 km en had de meeste en wilde stroomversnellingen. Ze waren echt superleuk en ik zat telkens echt hardoplachend en heel hard erin te varen, dit was echt zoo veel beter dan een achtbaan! Het maakte ook niet uit of je nat werd met dit mooie weer. De allerlaatste stroomversnelling was ook de allerheftigste en toen ik erin vaarde dacht ik echt: oke roos, nu ga je echt kopje onder. Gelukkig gebeurde dit niet, maar met veel anderen was dit wel het geval =P
Ik heb nu echt wel last van mijn armen en schouders, maar ben echt superblij dat ik de tocht heb gedaan! Het was zoo mooi. Alleen maar vogeltjes om je heen die soms zulke rare geluiden maakten dat ik dacht: oke, waar zijn hier aapjes? Ook heb ik superveel roofvogels en kleine blauwe vogeltjes gezien.

De afgelopen twee weken in het hostel waren erg leuk. Het weer was niks aan, maar ik woonde met twee meisjes op de kamer die hier ook werkten. Lucy uit tsjechie en Marina uit eindhoven. Het klikte erg goed tussen ons en we hadden veel lol! Morgen ga ik naar Taupo en krijg een lift van Marina. De volgende dag ga ik door naar Napier om daar 2 nachten te blijven en dan naar Gisborne voor 2 nachten. Dan ga ik op 5 december naar de farm om te wwoofen. Ik dacht, ik ga even wat stadjes bekijken en 'vakantie houden' voordat ik weer aan het werk ga. Hoewel ik ook echt veel zin heb in het wwoofen! Ik heb het wel gehad hier in National Park en de vulkanen blijven mooi, maar ik heb ze nu wel gezien.

De foto's van de kayaktocht komen onder whanganui national park te staan!

kus!