Hee lieve allemaal!

Afgelopen twee weken is er heel wat gebeurd!
Ik ging eerst met marina (nederlandse die ook in national park werkte) mee in de auto naar Taupo.
Zij ging verder reizen, maar ik bleef er een nachtje. Het weer was niks aan, alleen maar regen. Van Lake Taupo kon ik dus niet echt genieten. Ik zat in het Base hostel helemaal alleen op een dormkamer, dus dat was wel lekker. Even alleen op een kamer slapen. Ik had geen zin om voor 1 dag eten te kopen en dat dan meesjouwen, en iemand had mij een fastfoodrestaurant aangeraden waar ze hele lekkere veganistische hamburgers hadden. Die moest ik dus maar even uitproberen. De hamburger was inderdaad heel lekker, maar veels te duur =P.
De volgende dag nam ik de bus naar Napier. Hier was het weer al gelijk veel beter en heb ik lekker aan het strand gezeten. Eindelijk, strand! Napier is helemaal een art-deco stadje en het hostel was net een oud luxe frans hotel dat helemaal was vervallen en waar nu stapelbedden in waren gezet. Het was er echt heel gezellig! Ik bleef 2 nachten in Napier, dus ik heb er even lekker gewinkeld. Ik had echt een nieuwe broek nodig (ja, de broek met de gaten heb ik nu eindelijk weggegooid!), mijn all-stars konden ook echt niet meer na de kayaktocht en mijn slippers waren ook helemaal kapot! Ik had precies gevonden wat ik zocht, wat niet vaak voorkomt, dus ik was weer helemaal blij =).
Daarna ging ik met de bus naar Gisborne, de stad die als allereerste de zon ziet in de wereld. Hier zat ik in de Flying nun backpackers, wat ook echt een oud klooster was. Het was er heel gezellig en het deed ook echt nog denken aan een klooster. Je sliep met 3 mensen op de kamer in lekkere bedden (geen stapelbed =D) met een kast ,spiegel en zelfs balkon op de kamer! Gisborne zelf vond ik niet echt joepie. Het weer was weer slecht en het was maar een klein stadje met niet echt wat te doen. Ik had 2 nachten geboekt en ik zat me al af te vragen wat ik in godsnaam allemaal ging doen daar. Gelukkig smste mijn WWOOFhost mij om te vragen of ik een nacht eerder kon komen, dat wilde ik dus wel!
Nou, mijn WWOOFavontuur daar was niet helemaal waar ik op had gehoopt. De 'boerderij' was van een erg deftige britse familie, Penny, Chris en zoontje Thomas, die hier 5 jaar geleden heen zijn verhuist. Zij hadden een groot stuk land met allemaal bomen en zij hadden hier en daar ook wat nieuwe bomen geplant. Verder hadden ze een minimoestuin in de tuin, die 5 keer zo klein was als de onze thuis. Verder leefden er nog een hond en 2 katten (waar ik helemaal verliefd op was en zij op mij!). De familie woonde in een luxe groot huis en ik sliep 100 meter verderop in een superfijne cottage met uitzicht op de south-pacific ocean. De klusjes die ik moest doen, waren daisies plukken in de velden en werken in het moestuintje. Dit was allemaal erg leuk, maar de familie vond ik echt verschrikkelijk! Penny vond ik nog het aardigst. Als ze mij een opdracht gaf dan deed ze dat als vraag en daarna zei ze altijd 'dankjewel'. Ze bemoederde me wel te veel. Elke dag zei ze wel een paar keer: heb je je wel ingesmeerd? kijk uit voor de zon hoor! heb je je hoed wel op? Erg iritant. Dan had je Thomas, het zoontje van 4 jaar. Nou heb ik het al niet zo erg op koters, dit was echt zo'n typisch voorbeeld van ikke ikke ikke! superiritant. Er werd ook veel verwacht dat ik met het jongetje om zou gaan. WWOOFers zijn zijn speelkameraadjes en Penny en Chris zeiden dus vaak: Rosa, ga maar even met Thomas spelen. Of: Thomas, laat dat maar aan Rosa zien. Ook vroeg Chris mij of ik ergens erg goed in was en dat ik dat dan aan Thomas moest leren, want dat was belangrijk voor hem. Dit allemaal zonder het aan mij te vragen of rekening te houden met mij. Ze wilden echt dat ik een band met hem zou opbouwen. Iets als dat Thomas mij in de ochtend zou wakker maken leek hen een goed idee. Nou sorry, dat ging me echt te ver! Dat heb ik ook gezegt hoor. In het WWOOFboekje stond niks over een kind en dat je op hem moest passen! Dat was bij andere boerderijen wel zo, en die had ik juist vermijd. En Chris, de vader, die was echt vreselijk. Alles moest precies zoals hij dat wilde, of zoals hij het vond dat een WWOOFer zich moest gedragen. Zo noemde hij mij ook altijd, de WWOOFer, niet Rosa. Hij verbeterde mij bij alles wat ik deed en maakte overal een opmerking over. Hij deed dit dan op een erg kleinerende manier. Hij begon dan altijd met: Rosa, *zucht*, heeft iemand je ooit wel eens geleerd om.... of: Rosa, *zucht*, zal ik je eens wat vertellen, wat jij doet is fout; je moet het zo doen, zie je het verschil? ja? wat is het verschil dan? doe het nu eens goed! Ook vond hij dat ik te langzaam liep en hij zei dan serieus: Rosa, loop sneller, sneller! Ook als hij me een opdracht gaf, deed hij dat als bevel. Zelfs met het vuilnis wegbrengen: Zie je dat afval daar? en zie je die container? Doe het daarin! En als ik dat dan had gedaan was het nooit dankjewel ofzo. Maar hij leerde mij wel netjes tegen hem te praten! Als hij vroeg: wil je koffie? Dan zei ik: ja graag! Wat wil je dan in je koffie? Oh, alleen wat suiker. En dan verbeterde hij me: in het engels is het netjes om te zeggen, alleen wat suiker alsjeblieft.
Nou jullie begrijpen denk ik wel dat ik het er vreselijk vond! Ik wilde er ook zo snel mogelijk weg, maar ik had post naar hun adres laten sturen, dus daar moest ik op wachten. Gelukkig kwam er na 3 dagen een frans meisje, Celine, WWOOFen en kon ik samen met haar onze ergernissen delen! Met haar heb ik wel lekker lol gehad in onze cottage. Het was ook de hele week 30°, veel te warm om te werken eigenlijk, dus hebben we lekker elke dag gezwommen in hun zwembad. We zijn samen vanochtend weggegaan van de boerderij en zitten nu in Okitu, waar Celine een huisje huurt met een vriendin van haar. De vriendin is er nu niet dus ik mocht hier en nachtje slapen. Erg tof! Okitu is echt een minidorpje vlak voor Gisborne en het ligt direct aan het strand. Het huisje dat ze huren hoort bij een groter huis van lekkere echte kiwi's die er een klein paradijsje van hebben gemaakt met overal zelfgemaakte kunstwerkjes met dingen van de zee. Vandaag hebben Celine en ik een strandwandeling gemaakt naar een oude vuurtoren en overal op het strand lagen echt supermooie schelpen! Ik begon dus al enthousiast te zoeken, maar er waren zoveel mooie bij dat het echt moeilijk kiezen was =P.
Ik had eerst nog geen idee wat mijn plannen nu zouden worden, maar gister kreeg ik een smsje van Marina of ik met haar mee wilde reizen door East Cape (het gebied hierboven met supermooie stranden en het grootste aantal maoribewoners in heel Nieuw-Zeeland). Dat wilde ik wel en ze haalt me dus morgen op om een weekje te gaan reizen hier. We hebben totaal geen plannen dus we gaan gewoon rijden met Marina's auto en we zien wel waar we uitkomen! Hier heb ik echt superveel zin in en ik heb het ook wel even nodig na deze stomme week. Ik ben dus weer helemal vrolijk en vind het hier ook superrelaxt in Okitu!
Ik heb ook contact gehad met Robin, nederlandse die ook met travel active reist, en we gaan samen naar het Rhytm and Vines festival hier met oud & nieuw!

Ik zal ook even foto's plaatsen van deze weken =)

Dikke kus!