Klauteren door het oerbos
08 nov. 2009
vanuit
Hee allemaal!
Ik ben nu al een tijdje de receptioniste van het hostel en dat is zo veel beter dan vieze wc's schoonmaken met reuze kakkerlakken! (jaa ik ben er eentje tegengekomen =P) Ik heb nu de ochtend- of avondshift, wat inhoudt dat ik of van 7 tot 2 werk, of van 2 tot 8. De dingen die ik nu moet doen zijn: de telefoon opnemen voor reserveringen, de gasten die inchecken rondleiden, allerlei soorten boekingen doen voor de gasten (hostels, tours, bussen), informatie geven over de wandelingen, kliminstructies geven want we hebben een indoor klimhal (ben ik toch heel blij dat we een klimmuur hadden op het werkman!) bedden opmaken, boekhouding en wat kleine schoonmaakklusjes. Ik werk nog steeds voor accomodatie en eten, maar ik verdien nu ook wat. Zo kan ik lekker sparen, want ik geef hier bijna niets uit!
Het weer hier is echt erg verbeterd! Afgelopen dagen alleen maar zon gehad, wat vrij bijzonder is voor hier. Het regent hier normaal namelijk 5 dagen in de week. Dus ik ben al lekker bruin geworden en zit vaak op het grasveld van het
kampeerveldje.
Als ik vrij ben, probeer ik zoveel mogelijk te wandelen. De meeste wandelingen beginnen in het dorpje Whakapapa en dat is 15 km hier vandaan. Wel jammer dus. Maar soms zijn er aardige gasten die me graag mee willen nemen. Zoals Sabine uit Wallonie. Met haar heb ik de Tama Lakes track gedaan, wat echt supermooi was. Je kwam wat dichter bij de vulkanen en aan de voet van beide lag een helder blauw groot meer. Ik wilde er supergraag in zwemmen, maar je kon niet dichterbij de meren komen.
Vorige week dinsdag heb ik de Fisher road gelopen, wat echt superavontuurlijk was! Het pad begon eerst gewoon als een wandelpad door het oerbos, maar bij de laatste afdaling was er geen pad meer en moest je blauwe lintjes in de bomen volgen. De afdaling was erg steil en ik heb echt moeten klauteren door het bos! Ik voelde me net een aapje die van tak tot tak klom! Het pad zou leiden naar de Tupupakara (ofzo..) Falls, maar het laatste blauwe lintje hing er nog een eind vandaan. Ik was zo lekker aan het klauteren door het bos dat ik er zelf maar heen ben gegaan. Dat was zo gaaf, ik voelde me net een ontdekkingsreiziger! En ik ben zo blij dat ik naar de waterval ben gegaan, want het was er echt een paradijsje. De waterval was supermooi en de rivier die er vanuit kwam was erg mooi met allemaal poeltjes en rotsen waar je op kon zitten. Ik heb dus lekker zitten pootjebaden en genoten van het geluid van de vogeltjes om mij heen. Dat was ook echt het enige wat je kon horen! Er was niks of niemand. Echt super!
Mijn plan is om nog 3 weken in het hostel te werken en dan ga ik verder. Ik heb al contact gehad met een WWOOF-adres in Gisborne en ze wilden mij graag hebben.
Veel liefs!
Rose
Ik ben nu al een tijdje de receptioniste van het hostel en dat is zo veel beter dan vieze wc's schoonmaken met reuze kakkerlakken! (jaa ik ben er eentje tegengekomen =P) Ik heb nu de ochtend- of avondshift, wat inhoudt dat ik of van 7 tot 2 werk, of van 2 tot 8. De dingen die ik nu moet doen zijn: de telefoon opnemen voor reserveringen, de gasten die inchecken rondleiden, allerlei soorten boekingen doen voor de gasten (hostels, tours, bussen), informatie geven over de wandelingen, kliminstructies geven want we hebben een indoor klimhal (ben ik toch heel blij dat we een klimmuur hadden op het werkman!) bedden opmaken, boekhouding en wat kleine schoonmaakklusjes. Ik werk nog steeds voor accomodatie en eten, maar ik verdien nu ook wat. Zo kan ik lekker sparen, want ik geef hier bijna niets uit!
Het weer hier is echt erg verbeterd! Afgelopen dagen alleen maar zon gehad, wat vrij bijzonder is voor hier. Het regent hier normaal namelijk 5 dagen in de week. Dus ik ben al lekker bruin geworden en zit vaak op het grasveld van het
kampeerveldje.
Als ik vrij ben, probeer ik zoveel mogelijk te wandelen. De meeste wandelingen beginnen in het dorpje Whakapapa en dat is 15 km hier vandaan. Wel jammer dus. Maar soms zijn er aardige gasten die me graag mee willen nemen. Zoals Sabine uit Wallonie. Met haar heb ik de Tama Lakes track gedaan, wat echt supermooi was. Je kwam wat dichter bij de vulkanen en aan de voet van beide lag een helder blauw groot meer. Ik wilde er supergraag in zwemmen, maar je kon niet dichterbij de meren komen.
Vorige week dinsdag heb ik de Fisher road gelopen, wat echt superavontuurlijk was! Het pad begon eerst gewoon als een wandelpad door het oerbos, maar bij de laatste afdaling was er geen pad meer en moest je blauwe lintjes in de bomen volgen. De afdaling was erg steil en ik heb echt moeten klauteren door het bos! Ik voelde me net een aapje die van tak tot tak klom! Het pad zou leiden naar de Tupupakara (ofzo..) Falls, maar het laatste blauwe lintje hing er nog een eind vandaan. Ik was zo lekker aan het klauteren door het bos dat ik er zelf maar heen ben gegaan. Dat was zo gaaf, ik voelde me net een ontdekkingsreiziger! En ik ben zo blij dat ik naar de waterval ben gegaan, want het was er echt een paradijsje. De waterval was supermooi en de rivier die er vanuit kwam was erg mooi met allemaal poeltjes en rotsen waar je op kon zitten. Ik heb dus lekker zitten pootjebaden en genoten van het geluid van de vogeltjes om mij heen. Dat was ook echt het enige wat je kon horen! Er was niks of niemand. Echt super!
Mijn plan is om nog 3 weken in het hostel te werken en dan ga ik verder. Ik heb al contact gehad met een WWOOF-adres in Gisborne en ze wilden mij graag hebben.
Veel liefs!
Rose
Reacties
{{ reactie.post_date.date | formatDate('DD MMM YYYY HH:mm') }}
Reageer
Laat een reactie achter!
De volgende fout is opgetreden
- {{ error }}
Je reactie is opgeslagen!